سارینا تموم هستی مامان و بابا

اولین جایی که برای عید دیدنی رفتیم، خونه باباجونی شون بود و بعد از گرفتن عیدی از بابا جونی، عیدی شما رو هم به مامان جونی و بابا جونی دادیم و اون هم عکس شما و بابا جونی و مامان جونی بود که به شکل یک کارت تبریک عید به اون ها هدیه دادیم. ( سارینا در حال فضولی کردن توی سفره هفت سین مامان جونی شون) بعدش خونه مامانی منیژه رفتیم (بابایی حسین هم خوش به سعادتش  کربلا بود) اون جا هم کلی عیدی از مامانی منیژه و خاله زهرا گرفتی، خاله زهرا بهت یک تابلو هدیه داد که عکس یک خرگوش بود که خودش اون رو با کلی ذوق برات نقاشی کرده بود و مامانی منیژه هم علاوه بر کلی لباس های خوشگلی که برات خرید ( واقعا تعداد لباس هایی ک...

عزیز دلم روز اول فروردین سال ١٣٩١ تو هم با ما صبح زود بلند شدی و لباس های خوشگلت رو تنت کردیم و سه نفری نشستیم پای سفره هفت سین... تقریبا ساعت ٩ صبح سال تحویل می شد و نمی دونی من و بابایی چه قدر خوشحال بودیم که تو هم تو جمع ما بودی.یکی از مهم ترین دعاهامون لحظه تحویل سال نو، سلامتی و موفقیت دخترمون بود و اینکه هیچ موقع خنده از لبات جدا نشه ....... وقتی از خواب پا شدی و سفره هفت سین رو برای اولین بار می دیدی تعجب کرده بودی ولی کم کم فضولی هات شروع شد و به هر طریقی شده می خواستی به وسایل توی سفره دست بزنی که طبق معمول بابایی بغلت کرد و بهت اجازه داد که یک کمی به سبزه ها و گل های داخل سفره دست بزنی ... من و بابایی به کمک مام...

    " آرزو دارم "   روزهایی که پیش رو داری آغاز آن روزی باشد که   " آرزو داری "     عزیز دلم، توی سال نو بهترین ها رو از خداوند برات می خوام.   ...

خدا رو شکر بعد از کلی  تلاش من و بابا محمد خونه تکونی و کارها تموم شد و موفق شدیم که عسل دلمون رو من و بابایی 29 اسفند 1390 ساعت 10 شب  به حموم عید ببریم .   جالب این جاست که وقتی من و بابا تو رو حموم می بریم اصلا نمی ترسی و گریه نمی کنی و فقط وقتی آب روی سرت می ریزیم یه کمی می ترسی ( یه مدتیه که وقتی با مامان جونی یا مامانی منیژه به حموم می ری ، یه کمی گریه میکنی.) این هم سارینای گل گلاب وقتی که از حموم اومده بودی بیرون:       در ضمن توی همین تاریخ قبل از اینکه تو رو حمام ببریم از تقویم سال 1391 که با عکس سارینا جون برای بابا جونی شون طراحی کرده بودیم، پرده برداری شد و همه خوششون او...

عزیز دلم، ٢٤ اسفند ماه سال ١٣٩٠ ، ١١ ماه کامل از تولدت گذشت.........   درست پارسال توی همین ایام، تمام وجودم پر بود از ترس و اضطراب. من و بابایی هر جور نذر و نیازی رو برای صحیح و سالم به دنیا اومدنت کرده بودیم............ خدایا هزار بار شکرت... شکر... شکر... سارینا رو که هدیه ای از طرف خودت بود، صحیح و سالم به من و محمد دادی. ایشالاه که بتونیم، امانت دارهای خوبی باشیم...   نفس و عسل و قند و نبات و ... ( هر چی که فکرش رو کنی) مامان و بابا   ١١ ماهگی ات مبارک.   این ماه هم طبق ماهگردهای قبلی، شیرینی ١١ ماهگی ات رو همراه مامان جونی و عمه فرش...

دختر گلم، دلم برات بگه که بعد از اینکه کلی لباس های خوشگل من و بابا محمد برات خریدیم ، نوبت آرایشگاه عیدت شد و خانوم خانوما موهاش رو کوتاه کرد. طبق معمول فاطمه جون زحمت کشید و 21 اسفند ماه سال 90 موهات رو برای عید یه کمی کوتاه کرد. فاطمه جون موهات رو توی حموم باباجونی شون کوتاه کرد و خیلی اذیت نکردی و خدا رو شکر نترسیدی:   توی عکس بالا موهات کوتاه شده و بغل فاطمه هستی.   ایشالاه آرایشگاه عروسی دختر یکی یه دونه مامان و بابا     و اون روز یه برف خیلی مفصلی هم اومد و هوا خیلی خیلی سرد بود و برف زیادی روی زمین نشسته بود و با اینکه هوا سرد بود، من و بابا محمد تصمیم گرفتیم که لب...

                       دختر گلم، امسال از اواسط اسفند ماه خونه تکونی مون رو شروع کردیم. فکر می کنم که برای سارینا خانوم توی خونه تکونی خوش گذشت و خلاصه تا تونست از فضولی کردن کم نگذاشت.                 هر لحظه که من و بابا محمد سرگرم کار بودیم و برای چند ثانیه از جلوی چشم هامون دور می شدی، کار خودت رو می کردی و دسته گل به آب می دادی.  بیشتر مواقعی که گمت می کردیم  یا برای چند دقیقه مشغول خونه تکونی بودیم و حواسمون بهت نبود، تو رو جلوی سبد ...

سارینای عزیزم، من و بابا محمد دیدیم که با وجود شما خونه تکونی خیلی سخت شده و علاوه براینکه باید کارها رو می کردیم، باید تمام حواس مون رو هم جمع می کردیم تا مواظبت باشیم و به وسایل خطرناک دست نزنی و هم اینکه تو رو باید از گرد و خاک دور می کردیم و از پوشک عوض کردن و غذا دادنت هم غافل نمی شدیم، یه جورایی خیلی برام سخت بود و هر کاری هم که می کردیم با اسباب بازی هات سرگرم نمی شدی و دائما توی گرد و خاک بودی.... سرانجام تصمیم گرفتیم که برای سلامتی و راحتی خودت هم که شده ، جمعه 19 اسفند 1390 تو رو بردیم خونه مامانی منیژه و به این ترتیب بود که طولانی ترین جدایی من و تو اتفاق افتاد از ساعت 9 صبح تا 7 و نیم شب ... خیلی برام سخت بود و خدا از دل...

از اواسط 11 ماهگی ات یاد گرفته ای که وقتی تو رو روی دیوار تکیه می دیم کاملا می ایستی و اگه تنبلی نکنی حتی چند قدم هم بر می داری ... مدت زمانی که تنها می ایستی بیشتر شده و  چند قدم هم بر می داری. تقریبا از اواسط  اسفند 1390 می تونستی در حد یک یا دو قدم تنها برداری و سریع می افتادی زمین... در ضمن ایامی که یه کمی باهات تمرین می کنم،  طبق معمول بابا محمد طرف تو رو می گیره و می گه دخترم رو زیاد خسته نکن ... همیشه مامان جونی می گه اگه مشکلات دندون درآوردن سارینا نبود، خیلی زودتر سارینا راه می افتاد. واقعا درست هم می گه تا می ری یک کمی وزن بگیری و تقویتت کنیم، دوباره زمان درآوردن دندون بعدی ات می شه و کلی اذیت ...

سارینا جون، از نحوه خوابیدنت نپرس که برای خودش واقعا فیلمیه ، کاملا توی رخت خوابت چرخ می زنی و هر حالتی که فکر کنی می خوابی و حتی بعضی مواقع چند قدمی رو توی خواب چهار دست و پا راه می ری و بیرون از رخت خوابت دوباره خوابت می بره . حتی چند باری واقعا ترسیدم ، وقتی از خواب بلند شدم سر جات نبودی و یه کمی که دورم رو نگاه کردم، بالای سر یا پایین پاهام دیدم که خوابیدی...     اگه توی عکس بالا یک کمی دقت کنی، متوجه می شی که کاملا بالشی که روش می خوابی زیر پاهات قرار گرفته!!! واقعا پشه بند هم برای خودش نعمتیه، چون مواقعی که یک کمی توی خواب تو رخت خوابت می چرخی، پشه بند یک کمی مانع حرکاتت می شه و نمی گذاره...